Háskólinn á Akureyri

1. Felur lífsleiknikennsla í sér borgaravitund?

• Mikilvægt að börn séu sýnileg í samfélaginu. Lífsleiknikennsla á að fela í sér borgaravitund – öll erum við hluti af heild. Allt nám þarf að vera merkingarbært.

2. Ætti lífsleiknikennsla að setja skarpari fókus á borgaravitund?

• Hvað er borgaravitund og hversu langt á hún að ganga?  Sameiginlegur skilningur á réttindum og skildum. Að fara eftir því sem teljast skráðar reglur og skipulag jafnt sem kennsla og þjálfun í að vera meðborgari, að lifa og búa með öðrum.
• Umræðuhópurinn sammála um að kennsla í borgaravitund ætti að ná yfir fleiri greinar en lífsleikni.

3.  Hvernig getur skóli verið lýðræðislegur?

• Umræður þurfa að vera með þátttöku allra.
• Virða þarf skoðanir annarra án þess þó að allir þurfi alltaf að vera sammála.
• Kennsla þarf að endurspegla þessa þætti.
• Æfa þarf og kenna málefnalega umræðu og kenna nemendum að beina henni að verkum en ekki persónum.
• Hafa virðingu fyrir manneskjunni alltaf í forgrunni.
• Það er ekki nóg að kjósa á milli kosta eða að kjósa fulltrúa, umræðan þarf að fara fram.
• Valdaefling nemenda: hræðsla við að missa völdin.
• Raddir nemenda verða að heyrast og þeir verða að finnast að hugmyndir þeirra séu virtar. Upplifa á eigin skinni að hugmyndir verða að veruleika.
• Með skoðanaskiptum, með því að hlusta á barnið, að börn séu þátttakendur í vali á aðferðum í námi.
• Að raunverulegt val sé í boði innan viss ramma.
• Að allir kennarar hugsi þverfaglega þegar kemur að námi barna.
• Að nemandi geti tekið ákvarðanir út frá eigin forsendum, farið á eigin hraða, á þeim stað sem hentar og tekið þannig ábyrgð á eigin námi.
• Ákveðin markmið en leiðir að þeim val nemenda en kennarar aðstoða þegar nemandi þarf á að halda.
• Börn í eðli sínu náms- og fróðleiksfús og þurfa leiðir til að móta eigin leiðir á menntabrautinni. Kennarans að efla og örva. Námaðferðir og tækni kynntar nemendum.
• Mat nýtt til endurvarps á starfi. Að nemendur komi að mati og rýnt sé í það og nýtt til góðra verka.
• Að ígrundun sé kennd frá fyrsta skólastigi, gagnrýnin hugsun, hvar kvörtunum sé komið á framfæri, virk hlustun, bekkjarfundir, tiltaka helstu siðferðisgildi.
• Við kennslu á ígrundum eiga bekkjarfundir vel við þar sem nemendur fá tækifæri til að tjá sig og koma á framfæri skoðunum.
• Þurfum að ala á barnslegu eðli og halda þannig í fordómaleysi og víðsýni.

4. Hvað getur skóli gert til að þroska og þróa sjálfstæði nemenda?

• Gefa nemendum tækifæri til að hafa árif og taka ákvarðanir.
• Auka möguleika á vali nemenda og áhrif á námsefni.
• Að nemendur hafi aukin áhrif á það sem er í boði í skólanum. (Hvernig getur það samræmst markmiðum námskrár?).
• Gera börn þátttakendur í að meta hugmyndir sem koma fram í samræðum við þau.
• Nýta áhugasvið, börn hafa áhrif á hvernig þau læra.
• Ræða markmið og leiðir í námi við nemendur. Auka þátttöku í mati á áætlanagerð.
• Fræðslu þarf til starfsmanna hvernig nálgast má þetta viðfangsefni.
• Til að byrja með þarf að opna umræðuna, að skoða okkur sjálf.
• Þarf að átta sig á mismun á forræðishyggju og sjálfræði. Forræðishyggja oft ríkjandi samskiptaform.
• Skoða meint viðhorf og raunhegðun.
• Samræma hugmyndir – hvað þýðir hugmyndafræðin? - samræma orðræðuna. Byrja þarf á starfsmannahópnum.
• Gildi samræðna er mikið.
• Þarf að hafa ramma en nemendur fá að skoða, spá og spegúlera og ráða einhverju.
• Hlusta þarf á nemendur og styðja þau til að koma skoðunum sínum á framfæri. Finna leiðir til að gefa nemendum færi á að tjá sig.

5. Hvað er markverðast við sýn Barnasáttmálans á barnið?

6. Hvaða afleiðingar hefur sáttmálinn á starf okkar í skólanum?

7. Á hvern hátt getur námsumhverfi nemenda stuðlað að lýðræðislegri þátttöku þeirra í skólastarfinu?

8. Á hvern hátt er hægt að styðja kennara í að kennsluhættir þeirra stuðli að lýðræðislegri þátttöku og ígrundun nemenda?

• Skólastofnanir kenni kennurum sínum umræður með þátttöku allra og gefi þeim tækifæri á að æfa sig í vinnubrögðum.
• Æfa málamiðlanir og kenna leiðir til að ná samkomulagi.
• Fá kennarar næga kennslu í að kenna lífsleikni, upplifun að lífsleiknin sé hálfgerð ruslakista.
• Kennarar hafa mikið vald til að velja efni.
• Hafa siðferðilega nálgun að málefnum.
• Fá inn í kennaramenntunina að efla sjálfræði nemenda í námi.
• Þurfum að komast út úr því að borgaravitund eigi að kenna bara í lífsleiknitímum. Allt skipulag og framkvæmd ætti að taka mið af þessum gildum.
• Vinna með viðhorf og skilning allra á því að börn eru misjöfn, vinna með einstaklinginn.
• Persónuefling starfsmanna.
• Teymisvinna, sjálfstyrking að þora að taka ákvarðanir til breyttra kennsluhátta.
• Fá leiðbeiningar – hvernig virka teymi? Fá aðstoð við að hugsa í lausnum og breyta fyrirkomulagi.
• Ástunda ígrundaða hugsun.