Veganestið – Hulda Ragnheiður Árnadóttir

Hulda Ragnheiður Árnadóttir, forstjóri Náttúruhamfaratryggingar Íslands, er viðmælandi febrúarmánaðar.

Kjólameistari og kúabóndi

„Ég er af ‘71-árgerð, fædd og uppalin á Húsavík, og er yngst af fimm systkinum. Ég var alltaf rosalega virk og þurfti að hafa mikið fyrir stafni, var farin að prjóna legghlífar og hálskraga 10–11 ára og selja skólasystrum og mæðrum þeirra. Ég held að ég hefði klárlega verið skilgreind sem OF virk, ef ég væri barn í dag, en þetta bjargaðist nú allt einhvern veginn,“ segir Hulda Ragnheiður brosandi um uppvaxtarárin.
Sextán ára fór hún til Reykjavíkur að læra klæðskurð og kjólasaum í Iðnskólanum. Eftir námið flutti hún í Hraunkot í Aðaldal þar sem hún, ásamt þáverandi eiginmanni, tók við fjár- og kúabúi og eignaðist þrjú börn. Samhliða búskap og barneignum rak hún litla saumastofu.

Fókusinn fleytir inn í frekara nám

„Það ólgaði alltaf í mér löngun til að læra meira,“ segir Hulda. Eftir að hún var kjörin í sveitarstjórn skömmu fyrir aldamót hóf hún diplómanám í opinberri stjórnsýslu og stjórnun. „Eftir það varð ekki aftur snúið og ég vissi að ég þyrfti að halda áfram að læra.“

Hún hóf nám í viðskiptafræði á stjórnunarbraut við Háskólann á Akureyri. „Ég held að það hafi nú ekki verið neitt mjög úthugsað hvers vegna ég valdi akkúrat þá braut, en ég sá alltaf fyrir mér að ég vildi geta opnað fyrir fleiri tækifæri með því að mennta mig meira. Ég var á þessum tíma mjög fókuseruð á að vinna fyrir sveitarfélögin með einum eða öðrum hætti og fannst þetta vera það nám sem gæti nýst mér best til að opna mér leiðir í fjármálastjórnun eða sveitarstjórastörf.“

Á meðan hún var í náminu breyttust aðstæður hennar verulega. Hún flutti úr Aðaldalnum til Húsavíkur og skildi við þáverandi mann sinn þegar rúmu ári var lokið af náminu. Á Húsavík var hún ráðin framkvæmdastjóri fjármála- og stjórnsýslusviðs hjá sveitarfélaginu.

Eftir tæp tvö ár á Húsavík langaði hana á höfuðborgarsvæðið en komst ekki svo langt í byrjun. „Ég stoppaði á Blönduósi, þar sem ég leysti af fjármálastjóra í löngu veikindaleyfi. Skömmu eftir að ég tók við því starfi forfallaðist bæjarstjórinn um langt skeið og mér bauðst að taka við starfi bæjarstjóra tímabundið í tæpt ár. Það var ómetanleg reynsla sem ég er mjög þakklát fyrir og fólkið sem ég starfaði með á Blönduósi reyndist mér frábærlega,“ útskýrir Hulda Ragnheiður og bætir við: „Á sama tíma byrjaði ég í meistaranámi í bankastjórnun, fjármálum og alþjóðaviðskiptum við Háskólann á Bifröst, sem var kennt í fjarnámi með lotum á stað. Það var oft ansi stíf dagskrá hjá mér á þessum tíma og ég hefði aldrei getað klárað mig af því öllu nema með ómetanlegri hjálp foreldra minna, sem tóku mikla ábyrgð á börnunum mínum á þessum tíma.“

Sveitastemmingin í borginni

Árið 2007 flutti Hulda svo alla leið á höfuðborgarsvæðið og hóf störf sem innri endurskoðandi hjá Kaupþingi. Frá árinu 2010 hefur hún svo starfað sem forstjóri Náttúruhamfaratryggingar Íslands.

Hún segir það hafa verið „algjöra tilviljun“ að hún fékk starfið þar sem hún hafði engin tengsl á höfuðborgarsvæðinu. „Ég trúði því varla sjálf að ég hefði fengið starfið í upphafi og hef oft rifjað upp þegar ég kom skælandi úr ráðningarviðtalinu til bestu vinkonu minnar. Ég sagði henni að aumingja fólkið vissi ekki að það hefði verið að ráða forstjóra sem vissi nákvæmlega ekkert um tryggingar og væri langt frá því að vera heppilegur í þetta starf. Það var mjög fyndið þegar hún fattaði að það var ég sjálf sem ég átti við en ekki einhver vanhæfur keppinautur um starfið. Sextán árum síðar er ég enn í sama starfinu, en nú veit ég mjög mikið um tryggingar og finnst þetta vera skemmtilegasta starf í heimi!

„Í dag bý ég í Kópavogi ásamt eiginmanni mínum til 15 ára og er umkringd börnunum okkar sex og barnabörnunum sem eru líka sex og það sjöunda á leiðinni. Það búa allir í Kópavogi eða „uppsveitum“ höfuðborgarsvæðisins, þannig að það er svona sveitastemming hjá okkur þó að við búum í borginni svona tæknilega séð,“ segir Hulda Ragnheiður frá lífinu í dag og bætir við: „Ég er mikil fjölskyldukona og uni mér rosalega vel með fólkinu mínu. Við hjónin erum mikið útivistarfólk og erum þakklát fyrir að hafa Heiðmörkina við bæjardyrnar.“

„Endurfæðing“ í HA

Hulda segir tímann í HA hafa verið eins konar endurfæðingu. „Ég var með þeim elstu í bekknum og þar var litið á mig sem reynslumikla bóndakonu sem ætti að vita allt mögulegt. Sjálfstraustið jókst frá degi til dags og mér fannst allt í einu eins og ég ætti möguleika á tækifærum sem höfðu ekki verið í boði fyrir mig áður.“ Hún var lengst af í náminu einstæð móðir með þrjú börn en segir að bekkurinn hafi verið skemmtilega samsettur og stemmingin hress.
Aðspurð um minnisvert námskeið eða starfskraft stendur ekki á svörum: „Guðmundur Kristján Óskarsson stærðfræðikennari fær klárlega mitt atkvæði varðandi einstakan starfskraft. Mig vantaði verulega upp á grunninn í stærðfræði og ég veit ekki hvernig í ósköpunum hann Guðmundur hafði alla þá þolinmæði sem hann sýndi mér þegar ég skildi hvorki upp né niður í diffrun og tegrun. Hann hafði einstakt lag á að setja fram dæmi þannig að notagildið í því að læra það sem var í skólabókunum varð augljóst og þá opnaðist fyrir eitthvað hjá mér.“

Hulda Ragnheiður viðurkennir að hún eigi margar skemmtilegar sögur frá HA-árunum og það magnaðar sögur að hún sé ekki til í að deila þeim með lesendum. Einhverra hluta vegna eru svo orðin kotasæla og ósaltað smjör þau sem koma upp í huga hennar þegar hún hugsar til baka. Hvort það tengist sveitamennskunni eða mataræðinu á HA-árunum skal ósagt látið, einhverjir skólabræður hennar munu væntanlega vita hvernig stendur á því.

Það er aldrei of seint

Við báðum Huldu Ragnheiði um heilræði til þeirra sem eru að huga að háskólanámi. Hennar fyrstu viðbrögð voru að það væri aldrei of seint. „Ég á sérstaklega heilræði fyrir þau sem „misstu af lestinni“ á sínum tíma og eru kannski komin nálægt þrítugu, fimmtugu eða sjötugu. Það er aldrei of seint að byrja að læra og það er alltaf mikið auðveldara heldur en fólk gerir sér í hugarlund áður en það byrjar. Það er alltaf verið að byggja ofan á það sem við byrjum á að læra, þannig að það kemur einhvern veginn allt af sjálfu sér.“
Hún bendir á að nám byggist upp í þrepum og að það sé oft auðveldara en fólk heldur. Hún hafi sjálf haldið að meistaranám yrði erfiðara en grunnnám – en þegar grunnurinn er kominn er fólk einfaldlega tilbúið í næsta skref.

„Námið hefur líka bara gert svo miklu meira fyrir mig en að opna fyrir atvinnutækifæri. Það hefur líka skapað mér ómetanleg tengsl við fólk sem ég hefði annars misst af að kynnast og ég held enn í kæra vináttu við nokkra af mínum félögum úr HA.“

Við þökkum Huldu Ragnheiði fyrir spjallið og óskum henni velfarnaðar í sínum störfum. Fyrir áhugasama má finna fleiri Veganestisviðtöl á Facebook-síðu Góðvina.