„..eldheit álitamál eins og hvort opin samloka sé í raun og veru til“

Við hvað starfar þú hjá HA og hvað ertu búin að vera lengi í starfi?
Ég starfa á Kennslu- og upplýsingatæknimiðstöð Háskólans á Akureyri, en einingin er kannski betur þekkt sem KHA eða bara Kennslumiðstöð. Mitt hlutverk er aðallega að veita stúdentum og starfsfólki aðstoð við ýmis konar tölvumál og viðhald á hinum og þessum tölvukerfum sem við notum. Það er að verða kominn áratugur síðan ég hóf fyrst störf hjá HA, þá í hlutastarfi sem aðstoðarkennari í tölvunarfræði. Síðustu þrjú árin hef ég starfað hér í fullu starfi sem tæknimaður og kerfisstjóri.

Hvernig finnst þér háskólalífið á Akureyri?
Það sem einkennir háskólalífið á Akureyri er nálægðin. Hér þekkist fólk betur en á mörgum stærri stöðum og það myndast sterk tengsl milli nemenda og starfsfólks. Andrúmsloftið er hlýlegt og afslappað en um leið metnaðarfullt og skemmtilegt. Það er stutt í náttúruna og fuglalífið, þar með talinn tjaldinn en jafnframt stutt á milli fólks og auðvelt að finna sér sinn stað í samfélaginu.

Hvað ætlaðir þú að verða þegar þú yrðir stór?
Þegar ég var lítill strákur dreymdi mig um að verða flugmaður eða jarðýtustjóri, enda var pabbi skipstjóri og ekki langt að sækja áhugan á að stjórna stórum tækjum. Ég var mikill fiktari sem krakki og hafði alltaf mikinn áhuga á að skrúfa hluti í sundur, sjá hvernig þeir virkuðu og reyna að búa til eitthvað nýtt. Við vinirnir fórum oft í göngutúra og bönkuðum upp á hjá nágrönnum okkar á Kópaskeri til að athuga hvort þeir ættu ekki ónýtt útvarpstæki, vekjaraklukku eða eitthvað drasl sem við mættum rífa í sundur. Ég hef alltaf haft gaman af áskorunum og að læra nýja hluti. Vinir mínir gera stundum góðlátlegt grín að því hversu fjölbreytt störf ég hef unnið í gegnum tíðina, enda hef ég aldrei sett mér stefnu á eitt ákveðið framtíðarstarf. Þegar ég lít til baka tel ég það hafa verið mikla gæfu. Það hefur kennt mér að þaðer aldrei of seint að læra eitthvað nýtt og tileinka sér nýja færni í síbreytilegum heimi.

Hvað finnst þér gera HA sérstakan?
HA er nógu stór til að bjóða upp á fjölbreytt og öflugt námsumhverfi, en jafnframt nógu lítill til að fólk verði ekki bara númer í kerfinu. Hér er auðvelt að nálgast starfsfólk, samstarf þvert á deildir er mikið og samfélagsandinn sterkur. Mér finnst líka vera ákveðin frumkvöðlamenning hér þar sem góðar hugmyndir geta fljótt orðið að veruleika

Skemmtilegasta minning þín í HA?
Það er erfitt að velja eina minningu. Vissulega var oft mikið fjör á viðburðum á vegum Data og annarra nemendafélaga þegar ég var í námi hér, en það sem stendur helst upp úr eru þau skipti þegar stór verkefni eða viðburðir hafa tekist sérstaklega vel. Það er alltaf ánægjulegt að sjá hvað fólk getur áorkað þegar öll leggja sitt af mörkum að sameiginlegu markmiði. Slík augnablik minna á hvers vegna háskólasamfélagið er svona skemmtilegur vinnustaður.

Uppáhaldsstaður í HA?
Ætli það sé ekki kaffistofa KHA, enda fátt skemmtilegra en að setjast niður í góðra vina hóp og ræða heimsmálin eða eldheit álitamál eins og hvort opin samloka sé í raun og veru til eða hver munurinn sé á marmelaði og sultu.

Hvaða þrjú orð dettur þér í hug þegar þú hugsar um HA?
Fyrstu þrjú orðin sem mér dettur í hug eru varla birtingarhæf í dag, en utan við einn innganginn í skólann sem ég nota reglulega er minningarskjöldur sem fær mig alltaf til að brosa. Á honum stendur „Heimili fyrir þroskahefta“. Vissulega erum við mörg sérstök sem vinnum hér og þeir sem sækja hér nám þroskast nú oftast mikið á meðan náminu stendur en textinn vísar auðvitað til upphaflegs hlutverks Sólborgar, sem var byggð sem heimili fyrir fólk með stuðningsþarfir. Það er kannski tímanna tákn og viðeigandi í ljósi sögunnar að á síðasta ári steig HA einmitt mikilvægt skref til að auka aðgengi að háskólanámi með því að verða fyrsti háskólinn á Íslandi til að bjóða upp á diplómanám fyrir fólk með fjölþættar stuðningsþarfir.