Skagfirski stjórnarskrársérfræðingurinn sem spilar á fiðlu

Vísindafólkið okkar er mánaðarleg kynning á rannsakendum Háskólans á Akureyri. Ragnheiður E. Þorsteinsdóttir, lektor við lagadeild, er vísindamanneskja maímánaðar.

Frá tónstigum yfir í lagagreinar

„Ég er úr Kópavogi og ólst þar upp, í vesturbænum,“ segir Ragnheiður. Hún lauk prófi frá lagadeild Háskóla Íslands og eftir það lá leiðin til Edinborgar þar sem hún tók LL.M. meistaragráðu árið 1995.

Áður en lagabálkar, stjórnarskrárákvæði og Evrópuréttur tóku mikið pláss í lífinu var það tónlistin sem átti hug Ragnheiðar. „Ég lauk prófi í fiðluleik á mínum yngri árum við Tónlistarskólann í Reykjavík,“ segir hún. „ Fiðlan hefur meira að segja fengið smá endurkomu síðustu ár og hef ég dustað rykið af fiðlunni og meðal annars spilað með Hljómsveit Akureyrar sem hefur verið frábærlega gaman.“

Það má því segja að Ragnheiður hafi farið úr tónstigum yfir í lagagreinar þó að fiðlan sé greinilega aldrei langt undan.

Ákvæðin um auðlindir eiga huginn allan

Í dag á doktorsritgerðin hug hennar allan. „Sem stendur er ég að vinna að doktorsritgerð um auðlindaákvæði í stjórnarskrá,“ segir hún. „Það er náttúrulega alls óvíst hvenær því lýkur en umræðan um auðlindir og auðlindaákvæði kemur og fer en ég tel hana vera að sækja í sig veðrið á ný í öllu þessu pólitíska umróti. Þannig að sú rannsókn á hug minn allan núna.“

„Ég hef einnig unnið að rannsóknum á sviði umhverfis- og auðlindaréttar, réttarfars og stjórnskipunarréttar. Nú þegar Evrópuumræðan er komin af stað af miklum krafti er ljóst að við lögfræðingar þurfum að vera vel með á nótunum. Það er kannski ekki slæmt fyrir samfélagið heldur því, eins og ég segi, þau mál sem eru áberandi í samfélagsumræðunni hverju sinni hafa oft einhverja lagalega skírskotun og því eru lögfræðingar oft vinsælir álitsgjafar.“

Aðspurð hvað sé brýnast að rannsaka á hennar sviði segir Ragnheiður að verkefnin skorti ekki. „Það er sem betur fer nóg að rannsaka,“ segir hún. „Um leið og byrjað er að kafa ofan í hlutina þá er það mín reynsla að það kemur alltaf eitthvað áhugavert upp sem nýtist vel fyrir viðkomandi fræðigrein.“

Stúdentar vel með á nótunum

Í kennslu hefur Ragnheiður komið víða við. „Þær greinar sem ég kenni helst núna eru stjórnskipunarréttur, Evrópuréttur, lögskýringar og réttarfar,“ segir hún.
Það hefur verið sérlega skemmtilegt að kenna Evrópurétt á vormisserinu, ekki síst vegna þess hve lifandi umræðan er í samfélaginu. „Eins og gefur að skilja eru stúdentar áhugasamir um það sem koma skal þó að námskeiðið fjalli ekki endilega um aðild að ESB,“ segir hún og er þar að vísa í setta þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort Ísland eigi að halda áfram viðræðum varðandi aðild að Evrópusambandinu.

Stúdentar hafa að hennar sögn sett sig vel inn í málin og fylgst með því sem er efst á baugi. „Við vorum til dæmis með mjög skemmtilegt lögfræðitorg í HA um aðildarferlið,“ segir Ragnheiður. „Sem betur fer hafa þau áhuga á þessari umræðu og hafa sett sig inn í þau mál sem verða efst á baugi.“

Á hestbaki með harmonikku í bakpokanum

Utan háskólans hefur Ragnheiður nóg að gera. „Ég er í hestamennsku, hef haft hest á húsi síðan ég man eftir mér,“ segir hún. Þar telur hún skagfirsku genin ábyggilega koma við sögu „Ég var mikið í sveit hjá afa og ömmu í Skagafirði frá barnsaldri fram á unglingsár.“

Við kveðjum Ragnheiði þar sem hún er líklega á leið í skemmtilegasta saumaklúbbinn að eigin sögn. Hvort hún spilar á fiðlu eða harmonikku þar verður ósagt látið en í nikkuna segist hún taka í þegar mikið liggur við.

Heilræði: Hér ætla ég að vitna í sjálfa mig sex ára í blaðaviðtali á skákmóti: Maður leikur bara kóngspeðinu fram og svo kemur hitt einhvern veginn.

Viltu kynnast fleira af vísindafólkinu okkar? Smelltu þá hér.